Co to jest emkar bydła

Pin
Send
Share
Send
Send


W chwili obecnej w naszym kraju okresowo rejestruje się tylko niewielkie ogniska zakażenia bydłem. Przez ponad sto lat uważano ją za bardzo niebezpieczną chorobę zakaźną, na którą podatne są głównie krowy. Ale jeśli czas nie ujawni choroby i nie podejmie odpowiednich środków, spowoduje poważne szkody nawet w bardzo silnej hodowli zwierząt.

Przyczyny i warunki choroby

Drugą nazwą choroby jest rozdęty karbunc. Główny patogen u krów uważany jest za aktywnego bakterii beztlenowych (Clostridium chauvoei). Ten mikroorganizm w trakcie swojej działalności jest w stanie wywołać wiele sporów i pozostać w żywotnym stanie przez wiele lat.

Obszary chodzenia i wypasu stada są głównie zakażone przez obornik i wydalanie chorych zwierząt. Kij jest z powodzeniem przechowywany zarówno w suchym gruncie, jak i na mokradłach. Jednak najbardziej niebezpieczna i aktywna jest gleba zanieczyszczona przez martwe zwierzę. Stężenie patogenu w tym miejscu jest niezwykle wysokie, więc wszystkie martwe krowy powinny zostać spalone lub usunięte w specjalnych przedsiębiorstwach.

W stanie uśpienia spory bydlęcego emkara mogą utrzymywać się na otwartym terenie przez lata, niskie temperatury nie mają na nie wpływu. Chociaż pod bezpośrednim światłem słonecznym zarodniki mikroorganizmów giną w ciągu jednego dnia, a ciągłe gotowanie zabija je w ciągu 2 godzin. Temperatura 120-150ºC patyczków wynosi do pół godziny.

Ale szybko mikroorganizmy umierają ze środków dezynfekujących. Tak więc roztwór chlorku rtęci zabija szkodniki w ciągu 10 minut i wytrzymuje atak formaldehydu przez nie więcej niż 15 minut.

Wiek chorych zwierząt

Chociaż karbunty występują u wszystkich zwierząt kopytnych, najczęściej krowy chorują na emkar. Pierwszym zagrożonym są młode, dobrze odżywione, silne zwierzęta w wieku do 3-4 lat. Faktem jest, że różdżka żywi się glikogenem, a większość glikogenu koncentruje się w mięśniach młodych.

Stare stado zwierząt gospodarskich jest mniej podatne na chorobę, a co do cieląt, nie ma się czego obawiać, karmiąc je siarą zaszczepionych lub odzyskanych krów ze stabilnym układem odpornościowym.

Zaobserwowano, że ogniska choroby zwykle występują podczas sezonu suszy. Trawa słabo rośnie i są zmuszeni do zbierania żywności bezpośrednio z ziemi, chwytając zarodniki patogenu z gleby.

Przyczyną choroby w okresie zimowym osadu, głównie, jest żywność zbierana na zanieczyszczonym obszarze, jak również bezpośredni kontakt z zakażonymi zwierzętami.

Mięso i mleko zakażonych krów są surowo zabronione zarówno do żywności, jak i do celów technicznych. Wszystko musi zostać usunięte, zgodnie z radzieckim dekretem „W sprawie walki z rozedrganym karbunkiem” z 10.10.1982.

Diagnoza i charakterystyka choroby

Naukowcy przypisują emcar do stacjonarnych infekcji. Innymi słowy, po wykryciu epidemii różdżka jest w stanie pozostać w miejscu kontaktu ze stadem przez dość długi czas.

Do końca XIX wieku choroba była rozpoznawana jako forma wąglika. W związku z tym zmagał się również z infekcją. W 1875 r. Profesor Otto von Bolinger zidentyfikował kij z karbunu. Jako specjalista w dziedzinie medycyny weterynaryjnej szczegółowo go opisał.

10 lat później szereg innych naukowców, w tym naukowców rosyjskich, zostało potwierdzonych przez badania Bolingera. W rezultacie narodziła się szczepionka przeciwko emkarowi. W tym czasie pobrano roztwór na bazie wodorotlenku glinu. I chociaż skuteczność leku przeciwko karbunowi pozostawiała wiele do życzenia, środek ten pozwolił na zaszczepienie głównego stada i uniknięcie rozwoju epidemii.

Sposoby infekcji w organizmie

Przenikając przez przewód pokarmowy krowy, infekcja przenika do krwi i gromadzi się w mięśniach, których tkanki są bogate w glikogen. Często - to jest szyja, biodra, region podżuchwowy, mostek.

Środowisko glikogenu odżywczego daje impuls do aktywnej reprodukcji mikroorganizmów iw rezultacie uwalnia do krwi masę niebezpiecznych toksyn. Są prawdziwą przyczyną gwałtownego spadku odporności organizmu i zniszczenia naczyń krwionośnych. Powodują obrzęk, karbunę, aw końcowej fazie martwicę mięśni.

W większości przypadków czas inkubacji tej choroby u krów wynosi od 10 godzin do 2 dni.

Symptomatologia choroby jest następująca: ostro i pozornie nierozsądnie, temperatura zwierzęcia „odpływa” do 41-42 stopni. Osiągając ten limit, stabilizuje się i wysiada. Podczas choroby u zwierząt zmniejsza się apetyt, pojawia się apatia, a co najważniejsze, odruch przeżuwaczy znika.

Znaki zewnętrzne

Krowa może zacząć zwiotczać lub ciągnąć nogi, czasami stawy przestają się wyginać. Gęste guzy pojawiają się w miejscach lokalizacji zakażenia - są to te same karby. Na początku są gorące i bardzo bolesne, ale stopniowo upływa ciepło. W końcu ochładzają się i prawie całkowicie tracą wrażliwość.

Wszystkie węzły chłonne w pobliżu ogniska są również powiększone. Impuls zwierzęcia słabnie, a rytm oddychania zostaje utracony i pojawia się zadyszka.

Spadek temperatury u krów i wrażliwość w obszarze karbunów jest spowodowana śmiercią żywej tkanki. Karpuł ciemnieje, a jeśli zrobisz cięcie, pojawi się ciecz o charakterystycznym brązowym kolorze i pianie.

Jeśli naciśniesz guz, usłyszysz coś w rodzaju chrzęstu. Dzieje się tak dlatego, że ta konkretna choroba nazywana jest również hałaśliwym karbunkiem. Efekt ten jest spowodowany dużą liczbą pęcherzyków powietrza, które po naciśnięciu rozrywają i rozrywają tkaninę.

Jeśli choroba się rozpocznie, krowy już nie podnoszą się. Występuje wyraźna duszność, a wokół nozdrzy i ust pojawia się piana. W tym przypadku zwierzęta nie mogą być już uratowane, najczęściej są uśpione i usuwane.

Niemożliwe jest zaniedbanie szczepienia, jeśli stado nie zostało zaszczepione, to masowa śmiertelność bydła z rozedmowym karbunkiem może rozpocząć się już dzień po wystąpieniu pierwszych objawów choroby.

Formy choroby

U cienkich i słabych zwierząt karabinki mogą się nie pojawić. W tym przypadku choroba będzie wskazana tylko przez brak apetytu, gorączkę i apatię. Cechy te często prowadzą do sformułowania błędnych diagnoz. Dlatego przy pierwszym podejrzeniu choroby należy natychmiast zaprosić lekarza weterynarii, w przeciwnym razie całe stado może zostać zainfekowane.

Istnieje również nietypowa forma choroby. Nie powoduje śmierci i towarzyszy jej tylko ogólna depresja i ból mięśni. Tutaj też nie ma żadnych karabinów. Ta forma jest zwykle obserwowana u starych krów. Dzięki wczesnej diagnostyce choroby zwierzę można całkowicie wyleczyć w ciągu 2 do 5 dni.

Tak zwana septyczna postać emkaru jest niezwykle rzadka i występuje tylko u młodych zwierząt w wieku poniżej 12 tygodni. Choroba postępuje szybko, bez karbunów, ale z silną gorączką. Cielę może umrzeć w ciągu jednego dnia.

Najważniejsze - nie mylić choroby

Diagnoza choroby jest przeprowadzana z uwzględnieniem wielu czynników. Obejmuje to sezonowość, wiek, kondycję fizyczną bydła, a także dietę i warunki zatrzymania.

Aby natychmiast wyeliminować wąglika, weterynarz pobiera próbki tkanki z karabinków. W wągliku karabinki nie trzaskają, ale tylko testy laboratoryjne mogą zapewnić całkowitą pewność.

Proces badania palpacyjnego i wyboru testów z karabinków powoduje silny ból u zwierzęcia i tylko profesjonalista powinien to zrobić. Ponadto w żadnym przypadku nie należy ciąć tusz martwych krów bezpośrednio na farmie lub pastwisku. Tusza powinna być po prostu spalona, ​​a miejsce jej śmierci powinno być poddane działaniu silnych środków antyseptycznych lub przynajmniej powinien się tam rozpalić ogień.

Przede wszystkim pamiętaj, że znalezienie karła u krowy nie jest zdaniem. Obecnie istnieją skuteczne sposoby leczenia bydła z powodu tej choroby. Jeśli chodzi o profilaktykę, to jeśli zaszczepisz stado na czas i zagospodarujesz ziemię, można całkowicie uniknąć chorób.

Podstawowe leki do leczenia

Konieczne jest zwalczanie choroby w kompleksie. Główną bronią są antybiotyki. Ale wraz z nimi aktywnie stosuje się podskórne zastrzyki dezynfekujące i mycie karabinków roztworami. Z linii antybiotyków w leczeniu choroby najczęściej stosowano następujące leki:

Od nowej generacji leków, antybiotyki o kierunku cefalosporyny wyróżniają się, mają dość wysoką skuteczność, ale są znacznie droższe niż tradycyjne. Wszystkie zastrzyki podaje się domięśniowo.

Środki pomocnicze

Obszary z wyraźnym uszkodzeniem tkanki są odcinane roztworami dezynfekującymi, w szczególności tutaj:

  • Lysol - 5% roztwór;
  • nadtlenek wodoru - roztwór 2%;
  • kwas karboksylowy - roztwór 4%;
  • nadmanganian potasu - roztwór 0,1%.

Zastrzyki dezynfekujące wstrzykuje się bezpośrednio do samego guza. Odpryskiwanie na obwodzie karbunka nie daje pożądanego rezultatu i jest praktycznie bezużyteczne. Jeśli karbunc zostanie otwarty i wypłynie z niego płyn, należy regularnie czyścić wrzody tymi samymi roztworami nadmanganianu potasu lub nadtlenku wodoru.

Po ogłoszeniu kwarantanny

Kwarantanna jest deklarowana w przypadku, gdy zainfekowane gospodarstwo podlega dekretowi Ministerstwa Rolnictwa Federacji Rosyjskiej nr 476 z dnia 12.19.2011. Gubernator regionu ma prawo zadeklarować strefę kwarantanny, składając wniosek głównego lekarza sanitarnego w regionie. Innymi słowy, administracja dystryktu lokalnego nie ma uprawnień do deklarowania kwarantanny.

Procedura ta obejmuje szereg poważnych środków. W czasie kwarantanny chore krowy powinny być całkowicie odizolowane od głównego stada. I umieścić zwierzęta złożone w różnych budynkach. Wszystkie pozostałe bydło, w którym badania laboratoryjne nie wykazały żadnych objawów choroby, są szczepione bez powodzenia.

Dopóki kwarantanna nie zostanie zamknięta, nawet zdrowe krowy nie mogą być wysyłane na ubój, a ich mleko nie może być wykorzystywane jako żywność. Jeśli zostanie wykryty przypadek, oznacza to, że tusze są spalane wraz z resztkami paszy i obornika.

Subtelności przetwarzania zanieczyszczonych pomieszczeń

Wszystkie pomieszczenia stodoły, a także okoliczne tereny są traktowane 4% roztworem formaldehydu lub roztworem wybielacza co najmniej 2-3 razy. Przygotuj je bezpośrednio przed użyciem.

Proces dezynfekcji stodoły jest również regulowany. Wszystko jest przetwarzane: sama stodoła, narzędzie, stoisko. Procedurę powtarza się trzy razy z rzędu w odstępach godzinnych. Pracownicy muszą nosić specjalne kombinezony i respiratory.

Doły obornika i inne podobne miejsca wokół stodół są obficie zalewane suchym proszkiem wybielającym. Jeśli nie można dokonać pożaru w miejscu śmierci krowy, zostaje ona spalona za pomocą palnika lub palnika gazowego. Następnie wlej dużo roztworu wybielacza. Otwarty teren jest wykopywany i mieszany z wybielaczem na łopacie bagnetowej.

Kombinezony i narzędzia używane podczas kwarantanny są spalane lub moczone przez co najmniej trzy godziny w roztworze formaldehydu. Pod warunkiem, że zostaną podjęte wszystkie wymagane środki, kwarantanna może zostać uznana za zamkniętą dopiero dwa tygodnie po odzyskaniu lub śmierci krów.

Szczepienia jako najlepszy sposób zwalczania chorób

Teoretycznie odzyskane bydło musi mieć silną odporność na chorobę. Jednak w warunkach hodowli stad i dużych gospodarstw hodowlanych ryzyko skażenia zwierząt gospodarskich pozostaje. Dlatego instrukcja nakazuje szczepienie stada przed rozpoczęciem sezonu, czyli wiosną i jesienią.

Zaszczepić całe stado, niezależnie od wagi i wieku. Jeśli bydło zostało wykastrowane lub odcięło rogi, szczepionkę należy wykonać tydzień później. Krowy po wycieleniu można zaszczepić po 10 dniach. Kobiety w ciąży nie mogą być szczepione przez miesiąc przed wycieleniem.

Materiały do ​​szczepień należy kupować tylko w zweryfikowanych lokalizacjach. Szczepionki tego kierunku mają ograniczony okres przechowywania, dlatego należy je najpierw sprawdzić. Następnie sprawdzana jest dostępność i, co najważniejsze, autentyczność certyfikatu jakości dla rozwiązań.

Ogólne środki zapobiegawcze

Przy zakupie nowych zwierząt hodowlanych można dopuścić do stada dopiero po miesiącu kwarantanny nowo przybyłych w oddzielnym straganie. W tym czasie nowo przybyłe krowy nie mają kontaktu z głównym stadem.

Po przeniesieniu stada na letnie pastwiska należy zdezynfekować główne gospodarstwo. Przetwarzanie odbywa się dwukrotnie: bezpośrednio po pastwisku i przed przybyciem stada z terenów letnich.

Niezwykle niepożądane jest używanie pastwisk lub zbieranie paszy dla krów w pobliżu cmentarzy bydlęcych lub bagien. Jeśli spełnienie tego warunku jest niemożliwe, w celu uniknięcia wybuchu choroby konieczne jest ścisłe przestrzeganie harmonogramu szczepień tak ściśle, jak to możliwe, i uważne monitorowanie stanu zwierząt.

Jeśli informacje były pomocne, udostępnij je znajomym.

Czy miałeś jakieś doświadczenie w leczeniu tej choroby u krów? Podziel się swoimi doświadczeniami w komentarzach.

Pin
Send
Share
Send
Send


Загрузка...

Загрузка...

Popularne Kategorie