Konie rasy białoruskiej

Dumą Białorusinów jest białoruska pogrzebana rasa koni, która znalazła zastosowanie w sporcie, do pracy w pługu, w łyżwiarstwie małych dzieci, do jazdy konnej w lesie. Jest to jedna z najstarszych ras koni w Europie i jak dotąd jedyna hodowana na Białorusi. Jest dystrybuowany w Rosji, Polsce, Czechach, na Litwie, Łotwie, w Holandii, częściowo w Gruzji i Kazachstanie.

Historia pochodzenia

Rasa pochodzi z zachodniej części Białorusi, osiedli Desna i Vilia.

Hodowcy próbowali przywieźć unikalne zwierzęta, które będą obdarzone wytrzymałością, szybkością, siłą i wysoką wydajnością. Naukowcy przekroczyli lokalne konie z:

  • konie rasy ardenskiej;
  • Polscy jeźdźcy;
  • konie rasy północno-szwedzkiej;
  • konie rasy goodbrandedal.

Wkrótce wszystkie powyższe cechy i otrzymały konia rasy białoruskiej. A już 10 lat po hodowli, w 1812 r. Zbudowano pierwsze rośliny jeździeckie, zawierające ponad 100 ogierów hodowlanych i około 1000 klaczy rasowych.

Oficjalne uznanie i fabryki

Pomimo tego, że białoruskie psy zaprzęgowe były hodowane na początku XIX wieku, rasa została oficjalnie zarejestrowana 20 maja 2000 roku.

Ale białoruskie sanie zawsze cieszyły hodowców swoim oszałamiającym sukcesem. Od lat 1900 każdego roku wywożono z kraju 500-1000 głów. Mieszkańcy sąsiednich krajów chętnie kupowali te konie do długotrwałej pracy w górach i transportu ciężkich ładunków.

Najbardziej wyróżniająca się stadnina koni w Olszewie. Sprzedali najlepsze i najbardziej wydajne konie, które w pełni spełniają standardy. Przez pewien czas rasa ta była nawet nazywana „rasą saneczkową Olszewo”. Ale po kilku latach stara nazwa została zwrócona iw pełni skonsolidowana.

Do tej pory pozostały tylko trzy rośliny do hodowli białoruskich koni pociągowych - w dzielnicach Baranowicze i Smolevichsky, miasto Lida.

Plemienne linie

Teraz poprawą rasy białoruskich koni pociągowych jest metoda hodowli wzdłuż linii. Jest ich tylko sześć:

  • Orlyk Pierwszy;
  • Bayan First;
  • Anoda Najpierw;
  • Orzeł leśny;
  • Gołąb;
  • Po pierwsze.

Najpopularniejszą linią jest ogier Orlyka. Żył tylko 20 lat, ale był w stanie zostawić duże potomstwo. Wszystkie konie z Orlika różnią się energicznym temperamentem, dobrą sylwetką i zgodnością ze wszystkimi standardami. Najbardziej znanym synem ogiera stadniny był Nord. Udało mu się osiągnąć doskonałe wyniki na próbach All-Union i wielokrotnie wygrywać na wystawach.

Najbardziej trwałe konie to osobniki uzyskane od Anody I. Większość źrebiąt od niego urodziła się przez sztuczne zapłodnienie. Sama Anoda i wielu jej potomków byli w stanie ustanowić dobry czas na próbę wytrzymałości podczas zawodów All-Union. Ustawił 2 rekordy. Po pierwsze: dostawa towarów w przyrostach, mijając 2 km w 14 minut 46 sekund. Drugi: transport największego ładunku w 20 tonach 3 kg.

Inni producenci

Konie, uzyskane z Bayan I, wyróżniają się masywnym ciałem, silną konstytucją, wytrzymałością, zwiększoną wydajnością i aktywnością. Najczęściej są używane w sankach do transportu ciężkich ładunków. Był to syn Bayana, Petrel, który pobił rekord dostawy towarów. W odległości 2 km biegł kłus w 5 minut i 1 sekundę.

Mniej popularna jest słynna Linia Przymierza. Jest bardzo niewielu potomków tego konia. Są mniej masywne i nie w pełni pasują do wszystkich standardów. Najczęściej konie w linii Przymierza są wykorzystywane do prac rolniczych.

Dwie kolejne linie - Gołąb i Orzeł Leśny, całkowicie „wymarły”. Z tych koni nie pozostało ani jednego ogiera, który istniałby w przyszłości.

Opis rasy

Białoruskie konie czystej krwi są lekkie, mają mocne ciało, długą grzywę i ogon. Nogi i szyja są krótkie, dzięki czemu konie są bardzo wytrzymałe i zdolne do biegania (lub chodzenia) na długich dystansach.

Niektóre rasy mają tzw. „Pędzel” - kosmki kopyta. Profil pyska jest często prosty, bez wygięć. Czasami jest czarny pas na plecach. To specjalny pasek wzdłuż kręgosłupa, często charakterystyczny dla ogierów.

Wzrost według standardów:

  • do 152 cm - u klaczy;
  • do 156 cm - z ogierami.

Inne parametry:

  • obwód klatki piersiowej - 193 cm dla ogierów, 189 cm dla klaczy;
  • obwód śródręcza - 22 cm dla ogierów, 21,5 cm dla klaczy;
  • skośna długość ciała - 162 cm dla ogierów i klaczy.

Dozwolone garnitury białoruskiego saneczkarstwa:

  • Solovaya (jasnoczerwony);
  • skóra bydlęca (bordowo-brązowa z czarnym ogonem i grzywą);
  • kremowy (jasnożółty odcień);
  • ruda;
  • zatoka (brązowa z czarnym ogonem i grzywą).

Mniej popularne są szare, czarno-białe konie w jabłkach. Piedie nie występują (białe do brązowych plam i odwrotnie). W przypadku ujawnienia „tykającego” konia traci czystą krew.

Białoruskie konie saneczkowe są uważane za długowieczne - często żyją do 30-35 lat.

Charakter i temperament

Mają ciepły temperament, nawiązują kontakt z ludźmi. Czasami pokazują się z niezbyt przychylnej strony - nie wpuszczają, nie gryzą, nie kopią, nie próbują zrzucić. Najczęściej jest to zachowanie młodych ogierów lub koni, które w dzieciństwie doznały poważnego urazu psychicznego.

Krążące konie są odpowiednie dla niedoświadczonych jeźdźców lub małych dzieci. Dla zawodników z doświadczeniem nie są odpowiednie.

Inne konie są obojętne. Nie spiesz się. Często uwielbiam być sama, nieaktywna. Ale wymagają przestrzeni. Możesz zostawić niektórych na spacer po wybiegu lub zagrodach.

Ryś i galop miękki, czysty. Krok jest bardzo szeroki. Skakanie z zapasami.

Białoruskie konie saneczkowe nadają się do hipoterapii - metody rehabilitacji psychologicznej z wykorzystaniem jazdy konnej.

Zakres zastosowania

Białoruski koń saneczkowy jest obecnie częściej używany w sportach jeździeckich. Pomimo potężnej budowy tych zwierząt, często wykazują doskonałe wyniki w skokach do 140-150 centymetrów wysokości, w ujeżdżeniu i triathlonie Small Prize.

Szczególne miejsce zajmują biegi przełajowe (w triathlonie). Konie tej rasy łatwo pokonują „martwe” przeszkody, ponownie pokazując szokujące wyniki w czasie i wytrzymałości. Czas trwania trasy często sięga 40 km. Przejedź galopem.

W pracy na wsi konie białoruskie również nie są przestarzałe. Nadaje się do przenoszenia ciężkich ładunków i pracy w pługu.

Oprócz tego na Białorusi ta rasa koni służy do produkcji mięsa końskiego i napoju z mleka końskiego - koumiss. Ponieważ produkty te nie są dystrybuowane w całym kraju, są eksportowane za granicę i tam sprzedawane.

Nagrywaj konie

Często białoruski wyścig saneczkowy, rywalizując z innymi ciężkimi ciężarówkami (a częściej z Rosjanami, Sowietami, Shire i Percheronem), wytarł nosy swoim konkurentom.

Bardziej znanym przykładem jest „wyścig” w 1968 roku. Udział wzięły konie białoruskie i rosyjskie ciężarówki. Zadanie polega na pokonaniu 120 km. Zwycięzcą został ten, który szybko dotrze do mety. Ryś i galop nie mogły biec, inaczej usuwane z odległości.

Pierwsze pojawiły się konie białoruskie, pokonując drogę w mniej niż 8,5 godziny ze średnią prędkością 13 km / h. Przeciwnicy minęli też tylko 70 km i zjechali z drogi, nie chcąc iść dalej. Co więcej, pokonali tę odległość w 9 godzin, nie osiągając 50 km! Średnia prędkość rosyjskich ciężarówek wynosiła 8 km / h.

Co ciekawe, puls i oddech białoruskich sanek prawie się nie zmienił. Z taką samą łatwością mogliby przejść jeszcze 100 km i nie byli trochę zmęczeni.

Okazali się również doskonale w sporcie. Odnotowano osobno dwa konkurencyjne ogiery - Grozny i Jenisej. Przez ponad 10 lat obaj zdobyli nagrody za skoki na międzynarodowych zawodach na trasach z barierami do 140 cm.

Niestety, nie przywieźli żadnych rekordów świata, ale byli w stanie udowodnić wszystkim, że nawet ciężkie ciężarówki są w stanie pokazać się w sporcie.

Zalety i wady rasy

Wśród korzyści są następujące wskaźniki:

  • całkowicie uniwersalny, stosowany we wszystkich dziedzinach sportów jeździeckich;
  • bezpretensjonalny w opiece, nie ma skłonności do chorób;
  • odporny, potrafi długo bez jedzenia i wody;
  • umie spędzać godziny bez zmęczenia chodzeniem lub bieganiem w kłusie;
  • mieć dobre miękkie chody;
  • dobroduszny dla ludzi, dobrze dogaduj się z małymi dziećmi, odpowiedni dla amatorskiej klasy jazdy konnej.

Wady białoruskich koni sań są wielokrotnie mniejsze. Spośród nich wyróżnia się tylko dwa - słaba odporność na mróz i niska adaptacja do nowego klimatu (na przykład nagłe zmiany temperatury lub wilgotności).

Wskazówki dotyczące pielęgnacji i konserwacji

Białoruska uprząż jest prawie bezpretensjonalna w opiece i utrzymaniu, ale nadal musisz znać kilka ważnych zasad:

  1. Ze względu na to, że konie tej rasy mają gęstą grzywę, pasożyty - nosiciele infekcji często tam mieszkają. Dlatego konieczne jest cięcie go raz w roku. Lepiej - u nasady lub w postaci irokeza.
  2. W lecie wełnę należy przycinać, aby zimą podszerstek był grubszy i ocieplony. W zimie cięcie nie jest pożądane.
  3. Nie zostawiaj na zimno. Mrozy nie tolerują dobrze, więc przed zimą stoisko zimowe jest ogrzewane np. Piankowym tworzywem sztucznym (w połowie listopada).
  4. Wielkość stoiska wynosi co najmniej 14 metrów kwadratowych. Przy mniejszej powierzchni konia odczujesz dyskomfort.
  5. W dniu, w którym zwierzęta piją do 50-55 litrów wody pitnej.
  6. Lepiej podawać 5-6 razy w małych porcjach nie więcej niż 1-2 kg żywności (siano, zboże, rośliny okopowe, mieszanki paszowe, otręby, witaminy i suplementy mineralne). Lub 3 razy dziennie po 4-5 kg ​​żywności, ale czas karmienia powinien wynosić co najmniej 2,5 godziny, aby konie mogły być w pełni karmione.
  7. Konie są konieczne (bez względu na to, gdzie są konie), ponieważ kopyta łatwo się psują i gniją.

Jeśli artykuł był dla Ciebie interesujący, umieść klasę. Będziemy wdzięczni za repost. Podziel się wrażeniami w komentarzach.

Загрузка...

Obejrzyj film: Hucuły - Konie Karpat Wschodnich (Grudzień 2019).

Загрузка...

Загрузка...

Popularne Kategorie